ΑΡΓΟΛΙΔΑ.TV  του Άγγελου Δρίτσα
ΔΗΜΟΣ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Αναβιώνουν την Τσέτα στο Πόρτο Χέλι και τιμούν τη θάλασσα και τους ψαράδες

Η καθιερωμένη γιορτή του Πόρτο Χελίου που «ακουμπά γερά» στην παράδοση, τα ήθη και τα έθιμα ενός τόπου που αγαπά την θάλασσα και τιμά τους ψαράδες!

Σας περιμένουμε για να ταξιδέψουμε πίσω στον χρόνο, να γίνουμε μια παρέα, να ακούσουμε την ιστορία, να τραγουδήσουμε και να χορέψουμε!

Διατηρούμε με σεβασμό τον πολιτισμό και κρατάμε την Ερμιονίδα ψηλά, εκεί ακριβώς που της αξίζει!

Αν είσαι λάτρης της παράδοσης, έλα να γυρίσουμε τον χρόνο και να σε μεταφέρουμε μισό αιώνα πίσω, τότε που στήνονταν γιορτή, την μέρα που γύριζαν οι ψαράδες μας από το ψάρεμα με την Τσέτα, ύστερα από πολύμηνη απουσία. Η Τσέτα ήταν ένας πλωτός συνεταιρισμός που τον αποτελούσαν πολλές βάρκες (12-17)

και ένα μηχανοκίνητο καΐκι ,η ψαροπούλα (συνήθως τύπου τρεχαντήρι) . Η ψαροπούλα ήταν το μεγάλο σκάφος, που τραβούσε τις υπόλοιπες βάρκες στο ταξίδι , με ένα ιδιαίτερο τρόπο και σχηματισμό ,το λεγόμενο “Ψαροκόκαλο”. Κάθε Τσέτα αποτελούνταν περίπου από 25-35ατομα. Όλες οι βάρκες ήταν χωρίς μηχανή ,μόνο με κουπιά . Μέσα σε κάθε βάρκα υπήρχαν δυο άτομα τα οποία ήταν τα ίδια και κατά το ψάρεμα της Τσέτας .

Το ‘’αφεντικό’’ και ο ‘’σύντροφος’’. Το αφεντικό είχε στην εποπτεία του την σωστή και καλή πλοήγηση της βάρκας κατά την διάρκεια όλης της διαδρομής -προς και από- τα μέρη της Ελλάδας που κατευθυνόταν η Τσέτα . Αυτός που τραβούσε κουπί, δηλαδή το ‘’αφεντικό’’ ήταν συνήθως από το Πορτοχέλι και ο ‘’σύντροφος’’, ήταν από το Κρανίδι. Και τα δύο άτομα είχαν μια
πολύ δύσκολη εργασία να πραγματοποιήσουν και έπρεπε να είναι συντονισμένοι με τις υπόλοιπες βάρκες κατά την διάρκεια του ψαρέματος.

Έφευγαν μετά του Αϊ-Γιάννη στις 10 Ιανουαρίου και επέστρεφαν των Αγίων Αποστόλων στις 30 Ιουνίου. Αυτό γίνονταν μεταπολεμικά μέχρι το 1958. Μετά το καλοκαίρι πήγαιναν από τις 30 Αυγούστου και ερχόντουσαν παραμονές Χριστουγέννων ή του Αγ. Ανδρέα. Απαραίτητος ήταν ο αγιασμός των καϊκιών και των πληρωμάτων όταν φεύγαμε για ταξίδι .Τα μέρη που πηγαίναμε συνήθως ήταν οι Κυκλάδες . Αλλά και σε όλη την Ελλάδα από το Άγιον-Όρος μέχρι την Κρήτη και από τα Επτάνησα μέχρι τα Δωδεκάνησα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ

Αργολίδα: Προβληματισμός για τις κλημεντίνες και τα nova – Καλή χρονιά για το πορτοκάλι

AGGELOS DRITSAS

ΑΡΗΣ ΠΑΤΡΩΝ – ΦΕΙΔΩΝ ΑΡΓΟΥΣ 0-6

AGGELOS DRITSAS

Συνάντηση του περιφερειάρχη Πελοποννήσου Δημήτρη Πτωχού

AGGELOS DRITSAS

Στην Κίνα συνεχίσθηκε η πορεία για την εξωστρέφεια του Δήμου Επιδαύρου από τον Τάσο Χρόνη

AGGELOS DRITSAS

ΝΕΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΓΡΑΦΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ BRAILLE

AGGELOS DRITSAS

Επειδή ότι ωραίο θέλω να το μοιράζομαι μαζί σου, θα σου μιλήσω για την αιμοδοσία.

AGGELOS DRITSAS

22 Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα του Νερού – “Το Νερό Μοχλός για την Ειρήνη”

AGGELOS DRITSAS

Εμπορικός και επιχειρηματικός σύλλογος Άργους

AGGELOS DRITSAS

 Αριστείωνας Α.Ο. Λυγουρίου

AGGELOS DRITSAS

Εκθεσιακή Δραστηριότητα «ΓΕΥΣΕΙΣ & ΌΨΕΙΣ 2025», 20-24/8/25, Πορτοχέλι

AGGELOS DRITSAS

«Ήρθα να με συλλάβετε γιατί χτύπησα ανήλικο»

AGGELOS DRITSAS

Ασφαλιστικό: Εργασία μετά τα 70 με «τακτική» παραγωγής φτωχών συνταξιούχων

AGGELOS DRITSAS