Δε. Αυγ 10th, 2020

ΑΡΓΟΛΙΔΑ.TV

DIGITALCITIES I.K.E

ΓΟΥΤΟΣ : Ένας χρόνος μετά τις εκλογές >ΒΙΝΤΕΟ

Πολλά θα μπορούσα να πω για το τί έχω δει ή τί έχω μάθει σε αυτό το διάστημα και για το πόσα ακόμα έχω να μάθω, τόσο για την πολιτική όσο και για τον εαυτό μου. Η ζωή πάντα σε μαθαίνει, όπως έλεγε και η αγαπημένη μου γιαγιά.

Μέσα σε όλα αυτά τα πολλά και ιδιαίτερα αυτή τη στιγμή, οφείλω να εκφράσω την άποψή μου σχετικά με τη Δομή Φιλοξενίας Προσφύγων της περιοχής μας. Είναι κάτι που το οφείλω τόσο στον εαυτό μου όσο και τους 577 ανθρώπους που με τίμησαν πέρσι με την ψήφο τους.

Όπως συμβαίνει συνήθως, η κοινωνία πάντα ξέρει αλλά δύσκολα αποδέχεται .Στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Ερμιονίδας, σε παλαιότερη συνεδρίαση στις αρχές του τρέχοντος έτους, μετά από αίτημα κατοίκων, ακόμα και η προηγούμενη δημοτική αρχή είχε παραδεχθεί ότι η δομή δεν πληρούσε όλους τους προβλεπόμενους κανονισμούς λειτουργίας. Στο κλείσιμο εκείνης της συνεδρίασης, είχα αναφέρει ότι πρέπει το θέμα να εξεταστεί στην ουσία του και να δοθούν λύσεις άμεσα. Αλλά δυστυχώς και γι’ αυτό – όπως έχει γίνει και για άλλα κρίσιμα θέματα- δεν έγινε τίποτα. Και μάλιστα σε τέτοιο σημείο που φτάνεις να στέκεσαι σε μια άκρη και να λες «δεν κάνεις εσύ για αυτά. Μάλλον είναι αλλιώς τα πράγματα κι εσύ βλέπεις φαντάσματα …».

Στην πορεία έρχεται η πανδημία και στη χώρα μας, τα κρούσματα πληθαίνουν και δεν αργούν να εμφανιστούν και στη Δομή. Τα φώτα της δημοσιότητας πέφτουν στο Ξενοδοχείο -αλλά και στην ευρύτερη περιοχή- και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να «μάθουμε» τι συνθήκες επικρατούσαν εκεί. Συνθήκες τις οποίες πολλοί γνώριζαν φυσικά αλλά για τις οποίες κανένας δεν μιλούσε πιο πριν. Γιατί μάλλον ουσιαστικά δεν υπάρχει κράτος, υπάρχει μόνο χρηματοδότηση και όπου υπάρχει χρήμα υπάρχει και σιωπή …

Πηγαίνοντας στο σήμερα και στο τώρα, ενώ έγιναν από την πλευρά της δημοτικής αρχής οι απαραίτητες ενέργειες , ουσιαστικό αποτέλεσμα δεν υπήρξε. Στην Ελλάδα πάντα καλύπτουμε τα προβλήματα κάτω από το χαλάκι. Έτσι έκανε και η Κυβέρνηση, έτσι κι εμείς ως Δήμος σε καποιες περιπτώσεις.

Όμως οι άνθρωποι είναι άνθρωποι ανεξάρτητου χρώματος, πίστης και πατρίδας. Οφείλουμε να σεβόμαστε και τις ανάγκες τους, όπως πρέπει να το κάνουν κι αυτοί τόσο για τους ίδιους όσο και για τους πολίτες της χώρας υποδοχής.

Φυσικά είμαι υπέρ του να φύγουν οι άνθρωποι για το δικό τους καλό, δεδομένου ότι δεν τηρούνται -όπως και οι ίδιοι ισχυρίζονται- ούτε οι βασικοί κανόνες υγιεινής. Όμως η αλήθεια είναι ότι η λύση δεν είναι απλά να φύγουν. Η μόνη προσωρινή λύση είναι η τήρηση των νόμων και η αυστηρή φύλαξη άμεσα όπου χρειάζεται.

Η μόνη οριστική λύση για όλες τις δομές αυτού του τύπου, οι οποίες παραβιάζουν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και καταπατούν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι απλώς να μην υπάρχουν.

Στην παρούσα φάση, πρέπει να εξεταστούν οι αιτήσεις ασύλου άμεσα κι αν δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις, αναπόφευκτα οι άνθρωποι πρέπει να απελαθούν ή να προωθηθούν σε άλλη χώρα της ΕΕ.

Ακόμη περιμένουμε τα πορίσματα των Αρχών μετά την καταγγελία του ΣΦΙΠ για τον βιολογικό καθαρισμό. Ακόμη να μιλήσουμε και για το ιατρικό προσωπικό, το οποίο ήρθε κατόπιν εορτής ,χωρίς να μπορεί να προσφέρει ουσιαστικά και που δυστυχώς έχει ήδη αποχωρήσει από την περιοχή μας. Μας άφησαν στο έλεος και στην τύχη μας, με ένα Κέντρο Υγείας στο έλεος του Θεού και σε εμπόλεμη ζώνη, με τους δημότες να φοβούνται να το επισκεφτούν και με τους γιατρούς να μην αντιδρούν, ακόμη και σε πρόσφατα περιστατικά απειλής της σωματικής τους ακεραιότητας.

Είμαστε όλοι με τον Δήμο μας, αλλά το πρόβλημα της δομής αυτής, όπως και όλων των αντίστοιχών της, είναι πρόβλημα εθνικό και όχι τοπικό. Έχουμε γίνει όμηροι στα προβλήματα που ένα κράτος δεν λύνει γιατί από ότι φαίνεται δεν υπολογίζει τους πολίτες του (βλέπε σκουπίδια, ύδρευση, αποχέτευση, οδικό δίκτυο κ.α.). Όμως σε θέματα που επηρεάζουν τις ζωές όλων μας, ο διπλανός μας πρέπει να είναι συνοδοιπόρος. Πρέπει να συστοιχηθούμε και να διεκδικήσουμε μαζί τα αυτονόητα που μας αξίζουν με βασικό άξονα τον αλληλοσεβασμό.

Διεκδικώ σημαίνει σέβομαι! Διεκδικώ σημαίνει τιμώ! Διεκδικώ σημαίνει δεν επιτρέπω να παραβιάζονται τα όριά μου (προσωπικά, οικογενειακά, εθνικά…) τα οποία σέβομαι και τιμώ πρώτα από όλα εγώ. Το να διεκδικώ είναι η εγρήγορση της συνείδησής μου, η ανάγκη μου για αυτοπροστασία και αυτοσεβασμό, η πεποίθησή μου ότι οι αξίες μου είναι σημαντικές και η ελευθερία μου αδιαπραγμάτευτη.

>ΡΟΗ ΑΡΓΟΛΙΔΑ TV

x Close

Like Us On Facebook