| ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ |
Αν μια βιογραφία έχει νόημα σε προεκλογική περίοδο είναι γιατί δίνει
κάποια βασικά γνωρίσματα του υποψηφίου , που πρόκειται να ασχοληθεί
με τα πράγματα ενός Δήμου. Εδώ βέβαια έχω κάποιες ενστάσεις : το να
γνωρίζουμε το έτος γέννησης , την ανατροφή , τις σπουδές ή την καριέρα
ενός ανθρώπου μας λέει κάτι γι’ αυτόν , αλλά όχι τα πάντα. Και εξηγώ το
λόγο : γιατί το κάθε άτομο δεν μπορεί να κριθεί σε όλο το εύρος της
«ταυτότητάς» του μόνο από ορισμένες εξωτερικές περιγραφές. Ωστόσο
κάτι μαθαίνουν οι άλλοι γι’ αυτόν. Συστήνω συνεπώς τον εαυτό μου
λέγοντάς σας ότι γεννήθηκα το 1959 και μεγάλωσα μέσα σε οικογένεια
με τις αξίες που εμπνέονται από μια ηθική στάση ζωής.
Αφού πέρασα τις πρώτες βαθμίδες της εκπαίδευσης σπούδασα στη
θεολογική σχολή του ΕΚΠΑ και εν συνεχεία στη Φιλοσοφική .
Υπηρέτησα στη Β/θμια εκπαίδευση ως καθηγητής μέχρι τη
συνταξιοδότησή μου. Υπήρξα υπεύθυνος σε σχολική βιβλιοθήκη του
Γυμνασίου Αγίας Τριάδας Αργολίδας , όπου και εξέδιδα με τους
μαθητές περιοδικό, ενώ παράλληλα συμμετείχα σε πολλά προγράμματα
επιμορφώσεως θεολόγων σε Διδακτικά και άλλα θέματα.
Το Νοέμβριο του 2013 μπήκα στην Πανελλήνια Ενωση Θεολόγων ,
στη θέση του Ειδικού Γραμματέα, για 4 χρόνια . Εχω εκδώσει από τις
εκδόσεις «Γρηγόρης» ένα Ανθολόγιο Πατερικών Κειμένων (2007). Τα
ενδιαφέροντά μου εστιάζονται στην ανθρωπιστική Παιδεία και στον
Πολιτισμό , που αποτελούν τη βάση της διαμόρφωσης της εκάστοτε νέα
γενιάς.
Οι τωρινές ανάγκες με οδήγησαν να συμπαραταχθώ με το ΟΡΑΜΑ
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ διότι αποτελεί ένα συνδυασμό , του οποίου το
πρόγραμμα είναι συμπαγές και ολοκληρωμένο. Αρχής γενομένης από τα
άμεσα προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει ο Πολίτης στην
καθημερινή του διαβίωση , απλώνεται και στα ευρύτερα ζητήματα της
Παιδείας και του Πολιτισμού , αγκαλιάζοντας όλες τις ανάγκες.
Ως εκπαιδευτικός , μπορώ να δώσω το παρόν μου σε ζητήματα αγωγής
και Παιδείας και με ρεαλιστικό τρόπο να συμβάλω στην λύση
προβλημάτων που αφορούν όχι μόνο στα σχολεία σαν κτίρια , αλλά
πρωτίστως στον νέο άνθρωπο , τον έφηβο που συναντά γύρω του τόσες
προκλήσεις σήμερα.
Τα σχολεία μας , ως γνωστόν , δεν είναι απομονωμένες νησίδες μέσα
στο πλαίσιο της ευρύτερης κοινωνίας . Αλληλοεπηρεάζονται από τις
αξίες της και τα προβαλλόμενα πρότυπά της. Συνεπώς , έχει σημασία ο
τρόπος διαμόρφωσης των νέων και στο ευρύτερο πολιτιστικό
περιβάλλον καθώς αυτό το περιβάλλον είναι που τους δίνει πρότυπα
ζωής και κουλτούρας , που επηρεάζουν άμεσα . Είναι ακριβώς ο χώρος
στον οποίο, κατά το μέτρο των δυνατοτήτων μου και των ευκαιριών που
θα παρουσιαστούν έχω να καταθέσω τις εμπειρίες και τη γνώση μου.
Με ενδιαφέρει κυρίως το «έμψυχο περιβάλλον» , ο άνθρωπος που
ψάχνει να βρει το βηματισμό του στη ζωή , να δώσει το δικό του στίγμα ,
ως δημιουργική και αξιοπρεπής παρουσία. Ακόλουθο είναι να
δημιουργηθεί η σωστή σχέση με το προσωπικό των σχολείων μας και
των άλλων φορέων αγωγής. Ο Δήμος μπορεί να είναι συμπαραστάτης ,
όπου του αναγνωρίζεται η σχετική αρμοδιότητα. Ο κάθε ένας είναι
μοναδικός και ανεπανάληπτος ως οντότητα – αξίζει σεβασμό μας και
αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε – έχομε ηθική ευθύνη και στην κοινωνική
μας ζωή .
Καθώς την έννοια της ηθικής ευθύνης την επωμίζεται και η
ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, οφείλουμε να της αναγνωρίζουμε την
πρέπουσα θέση ( και αυτό θα το υπερασπιστώ με άκρα συνέπεια ) και
στους τωρινούς καιρούς, καθώς αποτελεί αντίβαρο σε κάθε τάση
εξαχρείωσης του ανθρωπίνου προσώπου και υποβάθμισής του σε μάζα
Με αυτό το σκεπτικό ένας Δήμος δεν μπορεί να βλέπει μόνο ναούς ( και
συνακόλουθα τελετουργίες ) που υπάγονται στην χωροταξική του
διάταξη.
Μπορεί να βλέπει όμως διαχρονικές αξίες , ( πίστη, ελπίδα, αγάπη ) ,
που καλλιεργούν και εμπνέουν δύναμη αντιμετωπίσεως όλων των
δυσκολιών. Και σ’ αυτό το σημείο διευκρινίζω και τονίζω το ρόλο της
ορθοδοξίας ως πυλώνα αντίστασης στην κακώς εννοούμενη
Παγκοσμιοποίηση – ισοπέδωση.
Συνακόλουθα ενστερνίζομαι ( εννοείται ) ολοκληρωτικά το όλο
πρόγραμμα ανάπτυξης του Δήμου , όπως αυτό έχει λεπτομερώς εξηγηθεί
στις σχετικές ανακοινώσεις και αναλύσεις. Το Ναύπλιο αξίζει να
διεκδικεί πρωτεύουσα θέση και στον αναπτυξιακό υλικο /τεχνολογικό
τομέα και στον Πνευματικό , να γίνει η Πόλη που αξίζει κανείς να
επισκέπτεται και για οποία να μπορεί να μιλάει κολακευτικά.