Στο προσφυγικό σπίτι στη Ν.Κίο στις 31-3 2024 ξύπνησαν οι μνήμες του παρελθόντος που μοιάζουν άλλοτε τόσο μακρινές και άλλοτε τόσο κοντινές . Είναι η πάντα παρούσα ιστορία, είναι το συλλογικό τραύμα, είναι το ένστικτο που κουβαλά κάθε απόγονος και δεν τον αφήνει στιγμή να λησμονήσει.
Στο προσφυγικό σπίτι έλαβε χώρα μία ακτιβιστική Performance , ένα θέατρο ντοκουμέντο που στηρίζεται στην αυθεντική προφορική ιστορία, και προβάλει το αίτημα των πολιτών της Νέας Κίου να διατηρηθεί (αφού αναστηλωθεί από την πολιτεία) ένα από τα τελευταία προσφυγικά σπίτια προσπαθώντας έτσι να διατηρηθεί και η συλλογική μνήμη των κατοίκων και της ιστορίας τους ως πρόσφυγες απόγονοι 2 ης , 3 ης , 4 ης γενιάς που εγκαταστάθηκαν μετά τη Μικρασιατική καταστροφή.
Μία εναλλακτική θεατρική προσέγγιση που δείχνει όχι μόνο το ανήσυχο καλλιτεχνικό πνεύμα του Γιάννη Σαρηγιάννη να υιοθετεί κάθε καινούρια θεατρική τάση αλλά και την στάση όλων μας που δεν εφησυχάζουμε αλλά επαγρυπνούμε να μη χάσει τούτος ο τόπος τη σύνδεσή του με τη γενέθλια γη.
Πιστεύουμε ότι το Κοινωνικό θέατρο γίνεται η φωνή των κατοίκων που συμμετέχουν σε δράσεις πολιτισμού και που προσπαθούν να διατηρήσουν αλλά και να μεταλαμπαδεύσουν σε επόμενες γενιές ιστορικά, λαογραφικά και πολιτισμικά στοιχεία ώστε να παραμείνουν ζωντανοί μέσα στη δίνη της παγκόσμιας εθνικής αμφισβήτησης. Εμείς σε ευχαριστούμε Yiannis Sariyiannis που μας έκανες κοινωνούς σε αυτό σου το εγχείρημα!
