ΑΡΓΟΛΙΔΑ.TV  του Άγγελου Δρίτσα
ΔΗΜΟΣ ΕΡΜΙΟΝΙΔΑΣΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Αναβιώνουν την Τσέτα στο Πόρτο Χέλι και τιμούν τη θάλασσα και τους ψαράδες

Η καθιερωμένη γιορτή του Πόρτο Χελίου που «ακουμπά γερά» στην παράδοση, τα ήθη και τα έθιμα ενός τόπου που αγαπά την θάλασσα και τιμά τους ψαράδες!

Σας περιμένουμε για να ταξιδέψουμε πίσω στον χρόνο, να γίνουμε μια παρέα, να ακούσουμε την ιστορία, να τραγουδήσουμε και να χορέψουμε!

Διατηρούμε με σεβασμό τον πολιτισμό και κρατάμε την Ερμιονίδα ψηλά, εκεί ακριβώς που της αξίζει!

Αν είσαι λάτρης της παράδοσης, έλα να γυρίσουμε τον χρόνο και να σε μεταφέρουμε μισό αιώνα πίσω, τότε που στήνονταν γιορτή, την μέρα που γύριζαν οι ψαράδες μας από το ψάρεμα με την Τσέτα, ύστερα από πολύμηνη απουσία. Η Τσέτα ήταν ένας πλωτός συνεταιρισμός που τον αποτελούσαν πολλές βάρκες (12-17)

και ένα μηχανοκίνητο καΐκι ,η ψαροπούλα (συνήθως τύπου τρεχαντήρι) . Η ψαροπούλα ήταν το μεγάλο σκάφος, που τραβούσε τις υπόλοιπες βάρκες στο ταξίδι , με ένα ιδιαίτερο τρόπο και σχηματισμό ,το λεγόμενο “Ψαροκόκαλο”. Κάθε Τσέτα αποτελούνταν περίπου από 25-35ατομα. Όλες οι βάρκες ήταν χωρίς μηχανή ,μόνο με κουπιά . Μέσα σε κάθε βάρκα υπήρχαν δυο άτομα τα οποία ήταν τα ίδια και κατά το ψάρεμα της Τσέτας .

Το ‘’αφεντικό’’ και ο ‘’σύντροφος’’. Το αφεντικό είχε στην εποπτεία του την σωστή και καλή πλοήγηση της βάρκας κατά την διάρκεια όλης της διαδρομής -προς και από- τα μέρη της Ελλάδας που κατευθυνόταν η Τσέτα . Αυτός που τραβούσε κουπί, δηλαδή το ‘’αφεντικό’’ ήταν συνήθως από το Πορτοχέλι και ο ‘’σύντροφος’’, ήταν από το Κρανίδι. Και τα δύο άτομα είχαν μια
πολύ δύσκολη εργασία να πραγματοποιήσουν και έπρεπε να είναι συντονισμένοι με τις υπόλοιπες βάρκες κατά την διάρκεια του ψαρέματος.

Έφευγαν μετά του Αϊ-Γιάννη στις 10 Ιανουαρίου και επέστρεφαν των Αγίων Αποστόλων στις 30 Ιουνίου. Αυτό γίνονταν μεταπολεμικά μέχρι το 1958. Μετά το καλοκαίρι πήγαιναν από τις 30 Αυγούστου και ερχόντουσαν παραμονές Χριστουγέννων ή του Αγ. Ανδρέα. Απαραίτητος ήταν ο αγιασμός των καϊκιών και των πληρωμάτων όταν φεύγαμε για ταξίδι .Τα μέρη που πηγαίναμε συνήθως ήταν οι Κυκλάδες . Αλλά και σε όλη την Ελλάδα από το Άγιον-Όρος μέχρι την Κρήτη και από τα Επτάνησα μέχρι τα Δωδεκάνησα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ

Πέθανε στα 38 της χρόνια η Μαρία Αθανασοπούλου – Είχε διασωθεί από τον σεισμό του 1986 στην Καλαμάτα

AGGELOS DRITSAS

«Υδατοκαλλιέργειες στις ελληνικές ακτές: Κατάληψη χωρίς όρια;»

AGGELOS DRITSAS

Eπισκεφτήκαμε το γηροκομείο Ναυπλίου

AGGELOS DRITSAS

Η Δήμητρα Δομάζου με την παράταξη “Αλλαγή Πορείας” γιατί είναι ικανή να υλοποιεί έργα

AGGELOS DRITSAS

Η ομάδα του ΑΟ Ερμιονίδας έτοιμη για νέες επιτυχίες

AGGELOS DRITSAS

Ναύπλιο: Ξεκίνησε η δίκη για το “Ταμείο Μολυβιάτη” με 47 κατηγορούμενους και 174 μάρτυρες

AGGELOS DRITSAS

 Γιάννης Γεωργόπουλος:Παρευρέθηκα στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας του 1ου Συστήματος Προσκόπων Κρανιδίου και της Χορευτικής Ομάδας .

AGGELOS DRITSAS

Ελληνική Αστυνομία : Δημοσιοποίηση στοιχείων ταυτότητας, φωτογραφιών

AGGELOS DRITSAS

ΚΩΣΤΟΥΡΟΣ: 230 συμπολίτες μας στρατεύονται στην προσπάθεια για την Επόμενη Μέρα στο Δήμο μας.

AGGELOS DRITSAS

Επικίνδυνα τα τηγανητά, αλλά τελικά πόσο υγιεινό είναι το ψήσιμο στα Air Fryer;

AGGELOS DRITSAS

Επιχείρηση διάσωσης 74 μεταναστών ανοιχτά της Παλαιόχωρας

AGGELOS DRITSAS

Τριών Ιεραρχών σήμερα… Γιορτή των γραμμάτων… Γιορτή των εκπαιδευτικών…

AGGELOS DRITSAS