Την Κυριακή του Πάσχα, στο λιμάνι της Ερμιόνης οι ψαράδες με τα καΐκια τους ξεκίνησαν να πυρπολήσουν το ομοίωμα του Ιούδα, σύμφωνα με το πατροπαράδοτο έθιμο.
Ένα κομβόι από καΐκια σαλπάρει από το κεντρικό λιμάνι της Ερμιόνης, εκτελώντας μια αργή κυκλική νηοπομπή γύρω απ’ το πελώριο αχυρένιο ανδρείκελο που εντός ολίγου θα παραδοθεί στις φλόγες. Το κόκκινο φως και οι καπνοί από τα καπνογόνα που κρατούν οι βαρκάρηδες καθώς πλέουν μέσα στο σκοτάδι δημιουργούν ένα σπάνια ατμοσφαιρικό σκηνικό για τους χιλιάδες κατοίκους και επισκέπτες της κωμόπολης που εκείνη την ώρα παρακολουθούν το θέαμα από την απόσταση της προβλήτας.
Ενα καΐκι ξεστρατεύει από τον περίπλου (ο αρχηγός της παρέας, όπως θέλει κανονικά η παράδοση) και προσεγγίζει την ξύλινη σχεδία με το ομοίωμα, τα φώτα σβήνουν και αμέσως μετά η νύχτα γίνεται απότομα μέρα – ο Ιούδας φλέγεται με μανία από τα εύφλεκτα υλικά και τα άχυρα που ήταν παραγεμισμένος, σκάνε εκατοντάδες πυροτεχνήματα, φωτοβολίδες, βεγγαλικά, ενώ λέιζερ σχηματίζουν στον ορίζοντα χαρμόσυνα μηνύματα, το γλέντι στο γραφικό λιμάνι θα συνεχιστεί με παραδοσιακούς χορούς και μουσική από τοπικούς συλλόγους.
Το κάψιμο του Ιούδα (ή Γιούδα) απαντάται σήμερα σε δεκάδες σημεία ανά τη χώρα είναι μια πράξη που συμβολίζει την τιμωρία για την προδοσία και τη φιλαργυρία, έννοιες οι οποίες στο πλαίσιο της χριστιανικής παράδοσης αποδίδονται στον μαθητή που πρόδωσε τον Ιησού με αντάλλαγμα τριάντα αργύρια, κατά τα γραφόμενα της Καινής Διαθήκης.
