Δεν πέσαμε από τα σύννεφα!
Εμείς, όπως και εσείς, περνάμε πολλές ώρες μέσα στο γήπεδο.
Έχουμε πλέον την εμπειρία να καταλαβαίνουμε πότε τα μάτια βγάζουν σπίθες!
Σπίθες πάθους, αγάπης, υπομονής, επιμονής και πείσματος.
Όπως επίσης, ξέρουμε πότε τα μάτια βουρκώνουν, κοκκινίζουν, χαμηλώνουν το βλέμμα…
Δεν πέσαμε από τα σύννεφα!
Ξέρουμε ότι η επιτυχία έρχεται μετά από πολλή αναμονή. Αναμονή που κοστίζει σε χρήματα, σε συναισθήματα, σε χρόνο, αλλά και σε στεναχώρια, από ψίθυρους αυτών που βρίσκονται στα μετόπισθεν και όχι στην πρώτη γραμμή…
Δεν πέσαμε από τα σύννεφα, γιατί οι πρωτεργάτες εντός γηπέδου, προπονητές, βοηθοί προπονητές, ιατρικό team, γυμναστές, φροντιστές, συνεργάτες κτλ. δούλευαν, δούλευαν, δούλευαν, όταν πολλοί απλά μιλούσαν, μιλούσαν, μιλούσαν…
Δεν πέσαμε από τα σύννεφα, γιατί οι αθλητές άνοιγαν τα αυτιά τους μόνο για να ακούνε τις οδηγίες του Γιώργου και των βοηθών του και συνέχιζαν να στάζουν ιδρώτα, να τρέχουν, να ματώνουν, ενίοτε να τραυματίζονται και να συνεχίζουν ξανά και ξανά…
Δεν πέσαμε από τα σύννεφα, γιατί ξέραμε ότι ο κύριος Σταύρος και ο Θανάσης δεν είναι χθεσινοί. Ήταν και είναι πάντα εκεί, δίπλα, κοντά, παράλληλα και όχι μπροστά ή πίσω από την ομάδα.
Σας αξίζουν όλα τα μπράβο και τα θερμότερα συγχαρητήρια!
Όχι γιατί ανέβηκε η ομάδα εκεί που της αξίζει να βρίσκεται, αλλά γιατί διδάσκετε καθημερινά αθλητισμό, αφοσίωση, όραμα και συνέπεια!
Γιατί με τις πράξεις σας κάνετε υπερήφανους όσους σας στήριξαν και σας στηρίζουν και δώσατε ένα γερό χαστούκι αγάπης σε όσους δεν ήταν κοντά στον Παναργειακό.
Ίσως το δεύτερο να είναι και το πιο σημαντικό.
Δείξατε τον δρόμο του γηπέδου σε πολύ κόσμο!
Η επόμενη αγωνιστική σεζόν για τους Λύκους θα είναι πολύ διαφορετική!
Εμείς συνεχίζουμε να πετάμε μαζί σας στα σύννεφα!