Σπαρακτικά ήταν τα λόγια του Αντώνη Σαμαρά επικήδειό του για την κόρη του Λένα, που έφυγε ξαφνικά από τη ζωή σε ηλικία 34 ετών.
«Τι να πει ένας πατέρας που χάνει το παιδί του, τι να πει μια μητέρα που χάνει το σπλάχνο του, τι να πει ένας αδελφός που χάνει το άλλο του μισό όταν η ψυχή του χάνει τον πιο πιστό της σύντροφο. Τι να πω σαν πατέρας γι’ αυτή την πνοή αγάπης που γέμισε τη ζωή μας γι’ αυτή τη μυστική αύρα καλοσύνης που συγκίνησε με τον χαμό της τόσους πολλούς» είπε μεταξύ άλλων ο Αντώνης Σαμαράς.
«Δεν αποχαιρετούμε τη Λένα σήμερα. Μαζί της θα είμαστε συνέχεια, δίπλα στο φως, το χαμόγελο, την ταπεινοφροσύνη της. Δίπλα στα λαμπερά γαλάζια τα μάτια, ένα κομμάτι λάμψης από την Ελλάδα. Δίπλα στην αγάπη της που την προσέφερε χωρίς αντάλλαγμα» σημείωσε.
«Γι’ αυτό κι εγώ ευχαριστώ τον Θεό που μας έδωσε αυτό το δώρο έστω για 34 χρόνια» κατέληξε ο πρώην πρωθυπουργός για την αδικοχαμένη κόρη του.
Ο κ. Σαμαράς έκανε λόγο, επίσης, για «αγάπη που πήραμε απλόχερα», για την «καλοσύνη» της κόρης του και για το «να προσέχεις μπαμπά» που του έλεγε.
Αναλυτικά ο επικήδειος του Αντώνη Σαμαρά:
«Η πιο δύσκολη στιγμή είναι να αποχαιρετάς κάποιον που λάτρεψες τόσο πολύ. Η πιο αφύσικη στιγμή είναι να αποχαιρετάς κάποιον που είναι το ίδιο σου το παιδί.
Όμως δεν την αποχαιρετούμε σήμερα την Λένα μας, ούτε η Γεωργία, ούτε ο Κώστας, ούτε η γιαγιά της, ούτε εγώ.
Μαζί της θα’ μαστε συνέχεια. Δίπλα στο φως το δικό της. Δίπλα στο χαμόγελο το δικό της. Δίπλα στην ταπεινοφροσύνη την δικιά της που -όταν έπρεπε- γινόταν και αρχοντιά ελληνική. Δίπλα στα τόσα λαμπερά, τα γαλάζια τα μάτια τα δικά της, ένα κομμάτι λάμψης από Ελλάδα και αγάπη που μοίραζε απλόχερα.
Δίπλα στην καλοσύνη την δικιά της, που χάριζε ηρεμία, φροντίδα και κουράγιο. Δίπλα στο “σ’ αγαπώ” το δικό της. Δίπλα στο “να προσέχεις μπαμπά” το δικό της. Δίπλα σε αυτήν τη σιωπηλή αλλά πανάκριβη, αυθεντικά αγνή και απροσποίητη ακτινοβολία αγάπης που σου πρόσφερνε, χωρίς αντάλλαγμα.
Τι να πει ένας πατέρας που χάνει το παιδί του; Τι να πει μία μάνα που δεν θα ξανα-αγκαλιάσει το σπλάχνο της; Τι να πει ένας αδελφός που χάνει το άλλο του μισό, όταν η ψυχή του χάνει τον πιο πιστό της σύντροφο; Τι να πω σαν πατέρας, για αυτήν την πνοή αγάπης που γέμιζε τη ζωή μας, για αυτή την μυστική αύρα καλοσύνης της Λένας, που συγκίνησε με το χαμό της τόσο πολλούς, που τόσο πολύ ευγνωμονούμε;
Πίστευε πολύ η Λένα στο καλό και στο Θεό.
Έλαμπε όταν έδινε. Γι’ αυτό και εγώ ευχαριστώ τον Θεό που μας έδωσε αυτό το δώρο, έστω για 34 χρόνια μόνο… Καλό ταξίδι Λενάκο μου!»